Glazen in de boter en mooie gesprekken

Dit artikel is geschreven door studente Anne de Vries. Anne de Vries is journaliste in spé en studeert momenteel aan de School voor Journalistiek te Utrecht. De 23-jarige was op zoek naar een onderwerp voor een artikel voor haar studie, toen ze op Bartiméus Beleving stuitte. Amanda de Bruin en Petra Koek hebben haar tijdens een interview wegwijs gemaakt in de wereld van visueel beperkten, en wat de rol van Bartiméus Beleving hierbij is. Het interview heeft Anne uitgewerkt in een uitgebreid artikel over de Beleving met daarbij achtergronden van Amanda en Petra.

Waterglazen in de boter, veel gelach en mooie gesprekken: een indruk van Bartiméus Beleving in een notendop. De stichting uit Zeist organiseert lunches, diners en teambuildingoefeningen in het donker om mensen op creatieve manier te laten ervaren wat de impact is van een visuele beperking. De blinde Amanda de Bruin is secretaresse en ‘ervaringsdeskundige’ bij de Beleving: “Mensen staan echt stil bij het feit dat het voor ons altijd zo is.”

Amanda werkt nu tweeëneenhalf jaar bij de Beleving. De 21-jarige zit absoluut niet op medelijden te wachten, maar vindt het wel belangrijk dat mensen zich realiseren dat vanzelfsprekende dingen lastiger zijn als je niet kunt zien. “Ik zeg niet dat dingen onmogelijk zijn voor ons, maar wel lastiger. Ik heb drie zussen die allemaal kunnen zien. Vroeger zeiden ze altijd tegen mij: “Kom op Amanda, eet gewoon met bestek, niet zo zeuren.” Dus ik heb ze meegenomen naar een diner in het donker: na twintig minuten stond er een waterglas in de boter en zat er sla in iemands wijn. Uiteindelijk was iedereen met zijn handen aan het eten en ik dacht: nou, doen die mooie opvoedkundige woorden er nu niet meer toe?” De hardwerkende, jonge vrouw regelt de lunches en diners voor bedrijven en groepen. “Ik heb contact met bedrijven die hier willen gaan lunchen of dineren. Samen met hen neem ik het kostenplaatje door en daarna maak ik de offerte. Hiervoor gebruik ik een laptop met brailleregel. Dit apparaat leg ik voor mijn toetsenbord en de letters worden omgezet in brailleschrift, waardoor ik de regel kan lezen waar de cursor staat.” Naast haar administratieve functie vindt Amanda het leuk om bij de lunches en diners aanwezig te zijn als ervaringsdeskundige. “Meestal houd ik een praatje van tevoren en soms zit ik ook bij een groep aan tafel. Ik vraag bijvoorbeeld aan de gasten of ze alles kunnen vinden en dan komt er meestal eerst wat geklaag”, zegt de vrijwilligster lachend. “Daarna realiseren ze zich dat het voor mij dagelijkse kost is en zijn ze nieuwsgierig of ik problemen ondervind met eten en drinken. Doorgaans vinden de gasten het uiteindelijk erg bijzonder en zijn ze heel enthousiast over de Beleving.”

Restaurant

Bij Bartiméus Beleving is er de mogelijkheid om te kiezen tussen verschillende soorten lunches, diners en teambuildingbelevenissen. De lunches zijn beschikbaar vanaf EUR 42,50 en de diners vanaf EUR 55,00 per persoon. De diners en lunches worden gehouden in Hotel Restaurant Oud London aan de Woudenbergseweg 52 in Zeist. Het hotel beschikt over vergaderzalen in het souterrain die compleet kunnen worden verduisterd. Bij het diner krijgen de gasten het eten opgediend en de wijn wordt voor hen ingeschonken. Amanda: “Het is een erg chic diner, je krijgt hier nooit patat met een hamburger uitgeserveerd. Wat er precies op het menu staat, moet geheim blijven. Dit geldt ook voor de kamer waar de gasten zitten: deze krijgen ze niet te zien. Het leuke aan de lunch is dat men echt alles zelf doet: van je eigen brood smeren tot de sinaasappelsap inschenken.” Petra Koek, accountmanager bij Bartiméus Beleving, vertelt dat de belevingen in het donker steeds populairder worden. “Bijna elke week komen er mensen eten. Daarnaast hebben we elke laatste vrijdag van de maand een open inschrijving voor kleinere gezelschappen.”

Nachtkijker

Petra is tevens gastvrouw tijdens de belevingen en serveert de gasten met een nachtkijker op. “De nachtkijker werkt via infrarood, en wordt ook gebruikt door militairen voor nachtpatrouilles. Ik zie met de nachtkijker alleen zwart-wit en zie haast geen diepte. Tijdens de lunch staat het brood, beleg en drank al op tafel. De gasten moeten dan echt gaan ontdekken wat er allemaal is. Bij het diner houd je je alleenmaar bezig met je eigen bordje, maar bij de lunch is communicatie van belang. Straks kom je pas aan het eind van de lunch erachter dat er nog krentenbollen waren; dat zou zonde zijn”, aldus Petra. Als Amanda aanwezig is bij een lunch, dan helpt ze mensen ook om ‘de tafel te ontdekken’. “Ik leg uit dat mensen aan de kannen moeten ruiken, zodat ze weten wat ze inschenken. Tijdens het inschenken is het handig om je vingertop in het glas te steken, zodat je weet hoe vol jouw glas raakt.” Omdat het team van de Beleving niet wil dat gasten koffie of thee over zich heen krijgen, krijgen ze die na afloop bij de lounge van het hotel, bij daglicht.

Gasten

Sommige gasten willen na een half uur in de donkere ruimte weer naar buiten. Een enkeling kan last krijgen van duizelingen, omdat hij niet gewend is aan het donker. Het komt ook voor dat eters bang zijn in het donker. Amanda probeert de gasten dan op hun gemak te stellen. “Ik ga achter ze staan en ik vraag hoe ze zich voelen en zeg dat het misschien fijn is om even de ogen dicht te doen.” Amanda en Petra maken ook grappige dingen mee tijdens de lunch. “Laatst was er iemand die zich blijkbaar zo relaxed voelde in het donker, dat hij in slaap was gevallen”, vertelt Amanda lachend. Aan het eind van het diner vragen de medewerkers van Bartiméus Beleving aan de gasten wat ze denken te hebben gegeten. Petra: “Vaak zeggen gasten de raarste dingen. Heel veel mensen halen bijvoorbeeld kip en witvis door elkaar. En sommigen proeven het verschil niet eens meer tussen witte en rode wijn.” “Hieruit blijkt dat visualiseren tijdens het eten een grotere invloed heeft dan je in eerste instantie misschien zou denken”, voegt Amanda eraan toe. Op de vraag of de ruimte een grote rotzooi is na het eten komt een onverwacht antwoord. “Hier en daar ligt een servet op de grond en één keer in de zoveel tijd valt er een glas wijn om, desalniettemin valt het reuze mee”, beschrijft Petra. “Maar als er wijn is omgevallen, ruik ik dat meteen hoor, dat stinkt”, vertelt Amanda giechelend.

Bron: Bartimeus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *